küçük boklar

çocuk denilen ufak insanların bilmiş hallerine çıldırırım...boyundan büyük lafları görmüş geçirmiş edalarla ağızlarını büze büze söylemezler mi,şöyle elimin tam arkasını saniyede 70 km hızla indirmek isterim büzük dudaklarının üstüne...daha anne bu ne diye beyin sikecek yaştayken ders verir ifadeler,insanı bir avuç bok gibi hissettirmeye çalışan bakışlar,en ifrit olduğum hallerdir..misal annesinin lüzumsuz bir şey aldığını gören ve sen de ocağımıza incir ağacı dikeceksin diyen 6 yaşındaki velede verilebilecek yegane cevap senin ağzına sıçarım,o diktiğim ağaçları kafanda paralarım bodur bilmiş seni,cücük seni, halley isterim,kinder sörpriz yumurta isterim derken nereye dikiliyor incir ağaçları şerefsizin evladı seni gibi son derece ders verici kelime yığınlarıdır...küçük bokun ettiği lafa bakın hele...incir ağacıymış,ocakmış...sonracıma kendisini anlamadığını düşündüğü ablasına seninle ayrı dünyaların insanıyız,beni anlaman mümkün değil diyen 4 yaşındaki velede ne demeliyiz?lan kıpti ne dünyası,ne ayrılığı lan?senin bileceğin tek dünya annenin kan revan içindeki rahmidir...böcük kadar beyinleriyle böyle ahkam keserler işte etrafa.sonra ise ama ama amalı tekrarları sık nefeslerle bezeyip çevreye rajon kesen bu güdük mafyalar her ne hikmetse keyiflerine paralel gitmeyen bir durumda tepin tepin ağlayıp etrafı salak,manyak hatta fırlak babaları olanlar ananıskimlere boğabilirler..e nerde deminki ordinaryus dışkısı güçük veletler?çocuk çocuk gibi olacak çocukluğunu bilecek dostum bunu bilir bunu söylerim...bunu söylerim de o lafları yerli yerinde,cukka anlamda kullanan bu çocuklar için de bolca oha yaa'larım da mevcuttur hem de küçümsenmeyecek meblağlarda...